deur Mark Louwies
Elke week vra iets nuuts van ons — soms moed, soms geduld, soms net ’n bietjie meer asem as wat ons het. Die wêreld beweeg vinnig, en die werk van ’n onderwyser voel dikwels soos ’n vuur wat jy met te min hout probeer aan die gang hou.
Maar dis juis in daardie oomblikke, wanneer ons voel ons gee uit ’n byna leë beker, dat die werklike betekenis van hierdie roeping duidelik word. Onderwys gaan nooit net oor lesse nie. Dit gaan oor lig.
Oor ’n enkele vonk wat iemand anders se wêreld verander.
Soms sien jy dit dadelik — die kind wat glimlag, die oë wat skielik verstaan. Ander kere sien jy dit eers jare later, wanneer daardie vonk êrens anders ’n vuur geword het.
Jy mag nooit die grootte van jou invloed ken nie. Maar jy moet altyd glo dat jy een het.
Want dis nie die harde dae wat jou definieer nie — dis die wete dat jy, ten spyte van dit alles, steeds kies om te gee.
Selfs die kleinste vlam breek die donker oop.

No comments:
Post a Comment